Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι η πρώτη απόδοση στα Ελληνικά του φημισμένου, εικονογραφημένου βιβλίου με τον σύντομο τίτλο “Hypnerotomachia Poliphili” (Υπνερωτομαχία του Πολίφιλου). Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε ανώνυμα από τον εκδοτικό οίκο του Άλδου Μανούτιου (Aldus Manutius) στη Βενετία τον Δεκέμβριο του 1499 και θεωρείται ως ένα αριστούργημα της τυπογραφίας.
Στο κείμενο περιγράφεται η ονειρική περιήγηση ενός άνδρα, του Πολίφιλου, καθώς διασχίζει άλση, κήπους και διάφορα τοπία μέχρι να ξανασυναντηθεί με την αγαπημένη του Πόλια. Στην πορεία αυτή (που αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών για το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον), συναντά πολλές γυναίκες (ιέρειες, κωπηλάτισσες, νύμφες, φύλακες, κ.ά.), που συχνά έχουν ονόματα που υποκρύπτουν ιδιότητες και συμβολισμούς (π.χ. πέντε νύμφες ονομάζονται σύμφωνα με τις πέντε αισθήσεις), και αντικρύζει ερειπωμένα οικοδομήματα υπαρκτά ή φανταστικά.
Στη σελίδα xxviii δίνεται μια σύντομη παρουσίαση του περιεχομένου αυτού του βιβλίου που κυκλοφόρησε στο γύρισμα του χρόνου από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση. Το κείμενο γράφτηκε πιθανότατα στα τέλη του πρώτου μισού του 15ου αιώνα, επειδή η αφήγηση τελειώνει με μια αναφορά στο έτος 1467. Η γλώσσα1 του κειμένου έχει χαρακτηριστεί ως δύσκολη, ιδιάζουσα, τεχνητή, «εφευρεθείσα» κ.ά., επειδή συνδυάζονται ιταλικά, λατινικά και ελληνικά, και διαχρονικά θεωρήθηκε μυστηριώδης και πολύ
δύσκολη για να διαβαστεί.2
H λέξη HYPNEROTOMACHIA (ΥΠΝΕΡΩΤΟΜΑΧΙΑ) δεν υπάρχει στα Λατινικά
και έχει προκύψει από μεταγλώττιση και σύνθεση τριών ελληνικών λέξεων: ΥΠΝΟΣ, ΕΡΩΤΑΣ, ΜΑΧΗ. Η λέξη POLIPHILI έχει γραφτεί στο παρελθόν, μεταφρασμένη σε άλλα ελληνικά κείμενα ως Πολύφιλου (και ο POLIPHILUS ως Πολύφιλος), επειδή θεωρήθηκε σύνθετη λέξη προερχόμενη από το επίρρημα πολύ και το ουσιαστικό φίλος, ή έτσι διαδόθηκε ιδίως μέσω Wikipedia. Ωστόσο, διαβάζοντας το βιβλίο προκύπτει ότι στη σελίδα 83 [e6΄]3 ο συγγραφέας αναφέρει ότι το πρώτο συνθετικό Poli- (Πολι-) του ονόματος Poliphilus προέρχεται από το όνομα Polia (Πόλια) της αγαπημένης
του και το δεύτερο συνθετικό από τη μεταγλώττιση της ελληνικής λέξης φίλος. Έτσι, το όνομα στο πρωτότυπο είναι γραμμένο ως POLIPHILUS και POLIPHILI στην ονομαστική και στη γενική πτώση των λατινικών.